Rozdział XX

Oh! Na początek ogromne przepraszam ! Naprawdę chciałam dodać nowy rozdział duuużo szybciej ale ta matura mnie dobija. Jeszcze na dodatek dowiedziałam się dzisiaj że po odliczeniu wszystkiego wolnego itp. został mi dokładnie 39 dni nauki ! A ja jeszcze nie mam ocen na drugi semestr ! Na dodatek z prezentacją ciężko a tu jeszcze ćwiczyć do ustnego angielskiego (załamka). Mam nadzieję, że jakoś mi to wybaczycie :) jak tylko skończy się ten cały cyrk z maturą postaram się być bardziej systematyczna :)
Joanna Kołcun wysłałam Ci wiadomość na gg... nie wiem czemu nie doszła ... mogłabyś mi jeszcze raz podać swoje gg sprawdzę czy czegoś nie pomyliłam przez przypadek lub napisz na moje: 11579596 :)
Vicki naprawdę przepraszam ... postaram się jak mogę :)


***

Aki obudziła się i spojrzała na Izayę. Spał jeszcze. Uśmiechnęła się i zsunęła mu z oczu kilka czarnych kosmyków. Był taki słodziutki kiedy spał. Na dodatek mruknął coś przez sen. Aki zaśmiała się cicho i pocałowała go w czoło. Usiadła i przeciągnęła się.

- Hm... witaj piękny dniu. - Mruknęła. Spojrzała na zegarek. 6.30. - Przynajmniej nie spóźnię się do szkoły. Chociaż... - Aki przypomniała sobie rozmowę z Kidą i opadła z powrotem na poduszki. - Chyba nic się nie stanie, jak sobie odpuszczę.

Przez chwilę wpatrywała się w Izayę, a potem zamknęła oczy. Po chwili zadzwonił budzik. Aki przeklęła się w duchu. Izaya poruszył się, jęknął dwa razy z niezadowolenia, odwrócił się i go wyłączył. Aki zaczęła udawać, że śpi. Poczuła jak Izaya przeciąga się i odgarnia jej włosy z czoła.

- Aki-chan. Czas wstawać. - Powiedział całując ją w czoło.

Mruknęła coś tylko nie wyraźnie i odwróciła się. Nie chciało jej się ruszać z łóżka.

 

- Aki-chan wiem, że nie śpisz. - Zaśmiał się. - Chyba nie chcesz się spóźnić do szkoły, co?

Mruknęła coś tylko z twarzą w poduszce.

- Oj nie ładnie. - Zaśmiał się. - Nie mam zamiaru Ci usprawiedliwiać nieobecności w szkole.

- Nikt Ci nie każe. - Mruknęła patrząc na niego jednym okiem. - Nie mam zamiaru się stąd ruszać jeszcze przez dobre półtorej godziny.

- Potem będę wysłuchiwał do Shizu-chan, że Cię demoralizuję. - Zaśmiał się Izaya głaskając ją po głowie.

- Pf. Dobranoc. - Aki nakryła głowę kołdrą.

Izaya zaśmiał się ponownie i już chciał wstawać, kiedy zauważył, że Aki trzyma go za rękę.

- Co jest? - Zapytał.

- Serio musisz już wstawać? - Zapytała Aki, a ten w odpowiedzi uśmiechnął się i ponownie koło niej położył i przytulił ją.

- Jesteś niemożliwa. - Szepnął jej we włosy, a ona przeturlała ich tak, że Izaya leżał pod nią.

- Dziękuję. - Uśmiechnęła się i pocałowała go.

Zadzwonił dzwonek do drzwi. Aki jęknęła, a Izaya zaśmiał się.

- Za chwilę wracam. - Powiedział, pocałował ją jeszcze raz i wstał.

Wyszedł z sypialni i zamknął za sobą drzwi. Aki leżała przez chwilę w ciszy. Po jakiś dziesięciu minutach wstała. Może znowu usiadł do tego laptopa i zabrał się za pracę? Miała zamiar przetrzymać go w łóżku co najmniej do wpół do dziewiątej i nie zamierzała odpuszczać. Ruszyła do drzwi i otworzyła je.

- Izayaa... - Mruknęła trąc oczy i zapytała. - Pozbyłeś się już gościa?

Rozejrzała się po salonie. Izaya stał przy kanapie i patrzył na nią wzrokiem "no pięknie", a po drugiej stronie, niedaleko drzwi stał... Shizuo. Aki zamrugała dwa razy, aby wyjść z szoku. Shizuo był w nie mniejszym.

- Aki-chan? A co ty tu robisz... w jego bluzce... potarganych włosach... - Shizuo szybko zorientował się o co chodzi. No i najwyraźniej trochę przesadził z wyobraźnią.

- Hej, Shizuo-kun... - Mruknęła Aki.

Shizuo jeszcze raz zlustrował wzrokiem Izayę w samych spodniach od piżamy i Aki w samej bluzce, no cóż, przydługiej ale bluzce. Na dodatek wyszła z sypialni.

- Nie mów mi, że jesteś z tym padalcem. - Warknął Shizuo.

- Nie ładnie jest kogoś wyzywać w jego własnym domu. - Powiedział Izaya.

- Zamknij się, nie z Tobą rozmawiam. Aki ubieraj się, zawiozę Cię do szkoły i z niej odbiorę. - Shizuo był najwyraźniej wściekły.

- Nie. - Powiedziała Aki.

- Nie? - Zapytał Shizuo i zaczął do niej podchodzić. Izaya stanął pomiędzy nimi.

- Shizu-chan, co jak co ale jej Ci nie pozwolę tknąć. - Powiedział Izaya poważnie. Shizuo wpadł w kolejny szok.

Odwrócił się i zaczął zmierzać do wyjścia. Nagle zatrzymał się.

- Kasuka o Ciebie pytał, Aki. - Powiedział Shizuo. Aki drgnęła, już prawie o nim zapomniała. Izaya zirytował się.

- Nie wypowiadaj imienia tego padalca w tym domu. - Warknął. Shizuo zdziwił się. Izaya, zdenerwowany? Przecież on zawsze jest opanowany?

- Bo co, jesteś o wiele większym padalcem niż on. W sumie jak możesz tak mówić o osobie, której nawet nie znasz, co? - Shizuo prychnął. - Wracając, chyba nadal jest w Tobie zakochany.

Aki skuliła się w sobie. Izaya nie wytrzymał.

- Jak śmiesz w ogóle przy niej mówić o tym padalcu?! Nie wiesz, co...?! - Aki szybko wyszła przed Izayę i zasłoniła mu usta rękoma.

- Nie. - Szepnęła.

- Nie wiem, co? - Zapytał Shizuo.

- Nic. Idź już Shizuo-kun. Porozmawiamy potem. - Powiedziała Aki nadal trzymając Izayi rękę na ustach. On uspokoił się trochę. Shizuo wyszedł, a Aki opuściła ręce. Izaya przytulił ją do siebie.

- Przepraszam. Nie powinienem... wiem, że nie chcesz aby on wiedział, a ja po prostu...

- Nie. Niech nic nie wie. Tak jest lepiej... - Aki westchnęła.

- Lepiej? - Izaya prychnął. - Chyba estetyczniej.

- Izaya... - Westchnęła Aki, a on pochylił się i ją pocałował.

- Przepraszam. Wracajmy do łóżka, co? - Zapytał Izaya i w tym momencie zamknęły się drzwi. Ta dwója spojrzała po sobie.

- Słyszał... - Aki zatkała sobie usta rękami. Izaya westchnął.

- Zajmiemy się tym później, chodź. - Powiedział Izaya i pociągnął ją do sypialni.

***

Satoshi obudził się i spojrzał na zegarek. Dziewiąta. No i stało się, nie poszedł na test. Spojrzał na Neru która spała słodko. Uśmiechnął się, pocałował ją w policzek i odgarnął grzywkę.

- Dzień dobry. - Szepnął jej do ucha i wstał. Ruszył do łazienki, po czym do kuchni. Zastał tam Saki widać w parszywym humorze.

- Hej Saki.

- Hej Satoshi.

- Co tam z Kidą? - Zapytał nastawiając wodę na kawę.

- Dla mnie i dla niego też zrób. Heh... co z nim? Udaje twardziela, ale widać, że się podłamał. Pogadałbyś z nim? - Zapytała Saki. - Wiesz o wszystkim, nie?

- No, wiem. Mikado mówił mi wcześniej. - Powiedział Satoshi. - Tak btw. wiesz kim jest Zielona?

- Nie mam pojęcia. Powiedział, że jej tożsamości nie wyda.

- Weź. No dobra, co chcecie na śniadanie? - Zapytał Satoshi.

- Jajeczniczka mi się marzy. - Do kuchni wszedł Kida. Miał zapuchnięte oczy. Widać płakał.

- Hej, stary, wszytko ok? - Zapytał Satoshi.

- Ta... pogadamy potem. Chcę jajecznicę z bekonem, szczypiorkiem, pomidorkami, troszkę sera no i szyneczka. Najlepiej na smalcu zrobioną. - Powiedział upijając łyk kawy, która przed nim postawił Satoshi.

- W ciąży jesteś, czy ki chuj? - Zapytał Satoshi, wyciągając potrzebne składniki.

- Nie okres mi się zbliża. - Powiedział Kida i cała trójka zachichotała.

- Chyba spóźnia. - Mruknął Satoshi i znowu parsknęli śmiechem.

- To co dziś robisz z Neru? - Zapytała Saki..

- Nie wiem. Ostatnio chciała iść na basen i do sauny, ale nie mogłem. Może dziś? - Zapytał sam siebie Satoshi. - Jak co idziecie z nami?

Nie lubił chodzić z Neru na basen. Ona cały czas pływała i pływała, a mu się to po chwili nudziło i po prostu siedział sam w jacuzzi.

- Hm, fajny pomysł, co nie Kida? - Zapytała Saki.

- No, może być.

- Wiec idziemy na basen! - Neru wyskoczyła z za drzwi.

- No super, a miała to być niespodzianka. - Mruknął Satoshi, a wszyscy się roześmiali.

Może nie będzie, tak źle? Zapytał sam siebie w myślach Satoshi, kiedy Neru pocałowała go w policzek i zabrała się do rozkładania talerzy.

***

- Na prawdę chcesz to zrobić? - Mikado nie uśmiechał się pomysł na dzisiejszy dzień Anri.

Siedzieli przy śniadaniu. Mikado miał zły humor, bo Neko wpakował się do nich na noc i dodatkowo jeszcze zajmował teraz łazienkę. Coś czuł, że Neko za niedługo tu zamieszka, ale ok. Jakby nie mógł siedzieć u Shinry. A tu nagle Anri wyskakuje z takim pomysłem. Co gorsza, zaspali do szkoły i nie napisali testu.

- Tak. - Powiedziała Anri. - Musze pogadać z Shizuo. Nie podoba mi się, to że Aki jest z Izayą.

- Okej, okej. - Mikado westchnął. - Ale wątpię, że coś wskóramy. Jeżeli Shizuo jest mistrzem uporu, to Aki jest na levelu super hard.

- Tak, ale to się zrobiło za poważne. Trzeba to uzmysłowić! Może jakoś... oh po prostu wolałabym, żeby była z tym Kasuką i po sprawie! - Powiedziała Anri. Mikado zaśmiał się.

- Dobrze porozmawiamy z Shizuo. - Powiedział Mikado.

- O czym? - Do kuchni wszedł Neko. Mikado nie umknęło, że w jego kapciach i szlafroku oraz wycierając się jego ulubionym ręcznikiem.

- Nie ważne. A w sumie, czemu ty nie jesteś w szkole, co? - Zapytał Mikado.

- Wy też nie.

- My jesteśmy pełnoletni. - Powiedział Mikado.

- Oj tam, oj tam. - Powiedział Neko. - Nic się nie stanie jak jeden dzień nie pójdę.

Neko porwał kanapkę, kakao i poszedł do salonu, gdzie walnął się na kanapę i włączył sobie telewizor. Mikado zacisnął dłonie w pięści.

- Ja go kiedyś... - Mruknął od nosem. Anri zaśmiała się cicho.

- No to może skoro już odbywamy dziś poważne rozmowy, to wybierzemy się też do Shinry, co?

- Dobra. - Powiedział Mikado, a Anri pocałowała go.

Z salonu dobiegł śmiech Neko, który śmiał się z jakiejś reklamy, a Mikado zacisnął dłoń w pięść. Anri zachichotała widząc to.